นั่งดูหนังสือก็หวั่นไหว ไม่รู้มันเป็นอะไร
ประเดี๋ยวก็มีหน้าเธอ ล่องลอยเข้ามา
ฟังเพลงหรือดูทีวี ดูภาพพวกดารา
ข้างในแววตาก็เป็นภาพเธอ

ออกไปดูหนังก็ยังเผลอ ก็คิดว่าไปด้วยกัน
เผลอๆบางทีก็หัน เหลียวมองหาเธอ
เดินดูข้าวของก็นึก ว่าคนข้างๆคือเธอ
หลับยังละเมอทุกคืน

อยากให้พรุ่งนี้ยังมีเธอ เหมือนครั้งวันวาน
ทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีอีกแล้ว

ตั้งแต่วันนั้นที่ฝนสร่างฟ้า ตั้งแต่วันที่เธอจากไป
ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
ยิ่งค่ำคืนไหนได้แหงนมองฟ้า
ฝากดวงดาวเป็นพันล้านไปถึงเธอ
ฝากบอกให้เธอได้รู้ ว่าคิดถึงเธอจริงๆ

ข่าวในหนังสือก็ติดตาม อ่านซ้ำมันทุกเรื่องไป
ไม่ใช่อะไรเผื่อมี เรื่องราวของเธอ
เดินไปทุกมุมทุกที่ ที่ๆเคยมีเธอ เผื่อจะพบเจอซักวัน

อยากให้พรุ่งนี้ยังมีเธอ เหมือนครั้งวันวาน
ทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีอีกแล้ว

ตั้งแต่วันนั้นที่ฝนสร่างฟ้า ตั้งแต่วันที่เธอจากไป
ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
ยิ่งค่ำคืนไหนได้แหงนมองฟ้า
ฝากดวงดาวเป็นพันล้านไปถึงเธอ
ฝากบอกให้เธอได้รู้ ว่าคิดถึงเธอจริงๆ

ตั้งแต่วันนั้นที่ฝนสร่างฟ้า ตั้งแต่วันที่เธอจากไป
ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่คิดถึงเธอ
ยิ่งค่ำคืนไหนได้แหงนมองฟ้า
ฝากดวงดาวเป็นพันล้านไปถึงเธอ
ฝากบอกให้เธอได้รู้ ว่าคิดถึงเธอจริงๆ